- grettir.net

Þann 8. maí 2012 eignuðumst ég og elskuleg eiginkona mín okkar fjórða barn. Það reyndist vera drengur og hlaut hann nafnið Einar Ottó í höfuðið á afa sínum og langöfum.
Hann var 2740 gr. og 47 cm. við fæðingu og ég var ákaflega stoltur af konunni minni þegar þessu var lokið.

Hérna er snáðinn:


Hann hefur prýðilegt lag á að halda foreldrum sínum vakandi á nóttunni. Ég var líka búinn að gleyma hvað svona lítil börn kúka mikið. Og oft.

Ég er í 2ja vikna bleyjuorlofi núna.

Drengurinn minn er orðinn 10 ára. Mér finnst eins og það hafi gerst í gær að hann rúllaði sér ofan á mig þegar ég vaknaði í fyrsta sinn hjá mömmu hans fyrir sjö árum eða svo.

Þann 3. mars síðastliðinn héldum við upp á það að hann varð formlega Grettisson. Minn.

Hérna erum við feðgarnir eftir beltaprófið okkar í desember. Hann tekur svarta rönd í vor en ég missi líklega af bláa belta prófinu þar sem ég verð á fæðingardeildinni.

Við fengum aldeilis gott frí um páskana. Tengdó bauð öllum krökkunum í sveitaferð vestur á firði og eyddum við hjónin páskunum á nærbuxunum fyrir framan sjónvarpið - eða svona því sem næst.

Við fórum í smá garðvinnu, tókum niður grenitréð sem var farið að skyggja á allan garðinn og gott betur. Við skildum eftir ca 4 metra stofn sem við ætlum að nota til að byggja trjáhýsi. Ég veit ekki hvort ég eða börnin erum spenntari fyrir þeirri framkvæmd.
Spurning um að byggja stóran kofa með hjónaherbergi, enda styttist í nýja barnið.

Það eru breytingar framundan í vinnunni. Er að skipta um vettvang innan vinnunnar, hef lokið mínum verkefnum í bankanum og er að ganga frá skjölun og kennslu fyrir næsta mann. Ekki alveg ljóst hvað ég fer að gera í framhaldinu, væntanlega verð ég meira innanhúss til að byrja með sem verður ákveðin tilbreyting, en það er svo sem nóg að gera á öllum vígstöðvum.

Ég verð nú að viðurkenna að ég skil ekki hvernig dótturfyrirtæki getur hætt viðskiptum við móðurfyrirtækið sbr. fréttir af hótunum Samherja dótturfélagsins DFFU um að hætta viðskiptum við Ísland.

Er ekki DFFU sjálfhætt rekstri með slíkum hótunum?

Hvers vegna þarf fiskur sem veiddur er af íslensku fyrirtæki, staðsett í Eyjafirði að fara í gegnum þýskt dótturfélag áður en hann er tekinn til vinnslu á Dalvík?

Hvers vegna spyr enginn neinna spurninga? Menn láta alltaf hræða sig til hlýðni.

Ég tók beltapróf á föstudaginn. Náði með glæsibrag og fékk græna beltið afhent rétt fyrir átta á föstudagskvöldið.

Drengurinn minn var svo á 4ra tíma landsliðsæfingum bæði laugardag og sunnudag suður í Keflavík. Verður trúlega með harðsperrur eitthvað fram eftir vikunni.

Á laugardaginn vorum við búin að undirbúa okkur undir árshátíðardjamm, allir krakkarnir komnir í pössun til ömmu og afa í Garðabæ þegar sú yngsta fékk skyndilega næstum 40 stiga hita.

Djammi var því sjálfhætt, ég fór í Nóatún og keypti Rib-Eye, grillaði og gerði salat. Við hjónin héldum því árshátíð í einrúmi með lítinn lasinn unga okkur við hlið sem sofnaði ekki fyrr en fjögur um nóttina.

Stuð.

Eftir gengislánadóminn í síðustu viku lét Árni Páll þau fleygu orð falla að lögin hans hefðu tryggt fólki peninga og nú fengi það meiri peninga.

Verandi með ólöglegt bíla(ó)lán verð ég nú að segja að sjaldan hef ég heyrt annað eins bull og hef ég nú heyrt ýmislegt um dagana. Fólkið sem Árni Páll er að tala um er ekki lántakendur. Það er eitthvað annað fólk.

Bílalán okkar hjóna var endurreiknað af Lýsingu hf. og eftir útreikningana var niðurstaðan sú að við skulduðum þeim ríflega 300 þúsund meira fyrir það tímabili sem við höfðum samviskusamlega greitt fram að dómi. Þeirri upphæð var bætt við höfuðstólinn.

Ég veit um dæmi, einnig frá Lýsingu hf. þar sem bíll hafði verið seldur, allir seðlar greiddir, en eftir endurútreikning fékk lántakandi 27 þúsund króna bakreikning, vegna meintrar vangreiðslu á tímabilinu.

Þeir sem okkur standa næst vita það að við sættum okkur ekki við útreikningana og andmæltum, reiknuðum lánið sjálf og hófum greiðslur samkvæmt okkar greiðsluáætlun. Sem við framfylgdum þangað til þeir fóru í mál við okkur í haust og kröfðust þess að við skiluðum bílnum.

Úrskurður var kveðinn upp í byrjun þessa mánaðar. Við unnum.

Við fengum bréf frá Sýslumanninum í Reykjavík í gær.

Drengurinn minn er löglega orðinn minn.

Fyrir ári síðan hófum við formlegt ferli ættleiðingar sem kláraðist í gær. Ég er búinn að fara í ítarlega læknisskoðun, skila inn skattframtölum, launaseðlum, svara löngum spurningalistum og fá yndislega konu í heimsókn frá barnavernd til að fara yfir heimilishagi okkar hjóna og taka viðtal við okkur og drenginn.

Á morgun förum við niður í þjóðskrá og rekum endahnútinn á ferlið með nafnabreytingu, enda er hann búinn að dreyma lengi að vera kenndur við pabba sinn eins og systur hans.

Eftir 6 ára starf sem pabbi er ég orðinn faðir hans að auki með öllum þeim lagalegu skyldum, erfðarétti og ábyrgð sem því fylgir. Grettisson.

Stór dagur.

Enn einn dómur er fallinn varðandi gengislánin.
Og sami hringlandinn heyrist frá fjármálafyrirtækjunum sem þurfa að vega og meta áhrif dómsins og hvort hann eigi við "þeirra samninga".

Stundum held ég að önnur leturgerð sé það sem fyrirtækin telji að aðgreini þeirra samninga frá öðrum.

Árni Páll með lögin sín nr 151/2010 og þeir sem jánkuðu þeim mega hafa skömm fyrir.
Hlægilegt er þó að heyra í þingmönnum D og B sem segja nú að lögin hafi verið léleg.
Hvers vegna sögðu þeir ekki nei á sínum tíma? Eru þeir ekki að vinna fyrir almenning þó þeir séu í stjórnarandstöðu?
Þeir sátu hjá því þeir vildu ekki styggja fjármálafyrirtækin. Aumingjar. Allir sem einn.

Hlægilegast er þó að heyra í fjármálaeftirliti og Seðlabanka sem segja að þetta ógni ekki fjármálastöðugleika, en það var einmitt mesta áhyggjuefni þeirra þegar lánin voru dæmd ólögleg á sínum tíma.
Ætli þeir sjái ekki núna hversu óhemjumikið fé fyrirtækin hafi grætt á þessum "tilmælum" og síðar lagasetningu um þessa okurvexti?

Hér er ansi áhugavert myndband sem fjallar um hvað það er sem hvetur fólk áfram í starfi:


Flestir halda að hærri laun séu sá hvati sem drífur fólk áfram í að gera vel í starfi, en það er ekki rétt nema að unnin sé líkamlega erfið vinna. Að vinna í akkorði hvetur fólk þannig áfram, því þú færð vel borgað ef þú stendur þig vel. Eða öllu heldur; færð meiri frítíma ef þú er fljótur.

Ef vinna krefst einhverrar hugsunar, þá leiða hærri laun oftar til slakari árangurs. Hærri bónusar - lélegri starfsmaður.

Þetta er áhugavert að horfa á í ljósi umræðunnar um laun bankastjóra Landsbankans, en kjararáð hefur miklar áhyggjur af lágum launum hans og telja að lág laun hans stefni rekstri bankans í hættu.

Hann er sem sagt að vinna vinnuna sína illa, því hann er ekki með nema 1.1 milljón á mánuði.

Lífeyrissjóður er bara auka skattlagning á launþega. 12% af launum fara í þessa botnlausu hít. Meira heldur en við borgum í útsvar sem við fáum þó grunnskóla, sambýli og aðra þjónustu fyrir.

Það þarf að skera þetta viðbjóðslega fyrirbæri burt og stinga stjórnum þessara sjóða í steininn.

Fyrir rétt rúmum fimm árum gerðist þetta.

Í morgun fengum við bréf frá Leiksskólanum þar sem við erum látin vita af því að umrætt barn sé að byrja í skóla og við beðin að láta vita hvenær það ætli að hætta á leiksskólanum.

Litla stelpan mín er að byrja í grunnskóla! Þessi stelpa.

Hún er samt tilbúnari en foreldrarnir. Farin að lesa og hvaðeina.

Tíminn líður svo hratt að það er eins gott að nýta hvern dag vel með krökkunum. Það er ekki eins og maður geti spólað tilbaka þegar maður heldur að maður hafi meiri tíma.

Við hittumst á húsfundi á þriðjudaginn. Það var húsfundur númer tvö síðan við fluttum inn fyrir 6 árum. Yfirleitt hafa málin verið rædd óformlega á tröppum, í garði eða á gangstéttinni á leið í vinnu.

Nú stendur til að taka tré úr garðinum. Risastórt greni sem er farið að skyggja á sólina.

Það er kannski kominn tími til að dusta rykið af teikningunum af garðhúsinu?

Djöfull sá ég fína mynd í fyrra, Salt með Angelinu Jolie í aðalhlutverki.

Veit ekki af hverju mér datt það allt í einu í hug.