- grettir.net

Gærdagurinn var skelfilegur.

Í fyrrinótt vaknaði drengurinn með tannverk. Við byrjuðum því daginn á því að panta tíma hjá tannlækninum hans. Við ákváðum líka að panta tíma fyrir stelpuna hjá barnalækni vegna hósta sem virðist ekki ætla að fara.

Upp úr 11 hringir konan með þau tíðindi að það sé einhver aðskotahlutur í eyranu á stelpunni; perla eða eitthvað slíkt. Það var því lítið annað að gera en að skella sér á Borgarspítalann og fá sérfræðing til að kíkja á málið.

Það gekk ekki að ná hlutnum úr eyranu og var ákveðið að svæfa stelpuna. Um eittleytið þurfti ég svo að fara með drenginn til tannlæknis. Við skiptum því liði og ég tók þá yngstu með mér einnig.

Um klukkan hálf tvö var ég með eitt barn sofandi á öxlinni meðan ég horfði á tannlækni meðhöndla drenginn minn og beið frétta af svæfingu miðjubarnsins.

Úr eyra stúlkunnar kom bleik plastperla úr einhverju armbandi eða dúkku hálsmeni. Hvað sem það var er það komið í ruslið ásamt fleiru smádrasli úr dótakassanum.

Um fjögur vorum við öll komin heim.

Kósíkvöldið í gærkvöldi var verulega syfjað.

Er kominn dagur?
Ég fékk þessa spurningu, að mér fannst, um miðja nótt. Dóttir mín stóð í dyragættinni í myrkrinu.

Nei sagði ég. Það er ekki kominn dagur fyrr en klukkan hringir.
Ég náði ekki að klára setninguna. Klukkan hringdi og klukkan var orðin sjö. Venjulega snúsa ég nokkrum sinnum og vek börnin um hálf átta. En dóttir mín var svo glöð að það væri kominn dagur að hún klifraði upp í rúmið, settist við höfðagaflinn, strauk á mér ennið og spurði: Pabbi minn, viltu gefa mér morgunmat?

Auðvitað vildi ég það. Hana hlakkaði svo mikið til að fara á leikskólann. Fékk nefnilega ekki að fara í gær vegna veikinda starfsfólks á leikskólanum. Sparnaður sjáið þið.

Við gerðum hafragraut, spjölluðum um daginn og veginn og löbbuðum svo af stað. Það var vel tekið á móti henni eins og vanalega og hún veifaði mér frá matarborðinu þar sem hún þáði aukaskammt af graut hjá kennaranum sem knúsaði hana og sagðist hafa saknað hennar í gær.

Í dag, 1. mars er bjórdagurinn. Í 21 ár höfum við notið þess að drekka bjór.

Ég ætla að fá mér einn í tilefni dagsins.

Ég misreiknaði eitthvað þéttleika snjóruðnings sem ég þurfti að komast í gegnum í morgun á mótum Kringlumýrarbrautar og Miklubrautar.
Í stað þess að kljúfa hann glæsilega eins og smjör, stöðvaðist framhjólið og ég sveif tignarlega í snjóskaflinn sem ruðningsmaður Reykjavíkurborgar hafði sett upp á gangstéttina svo slyddujepparnir kæmust leiðar sinnar.

Fjölmargir urðu vitni að sirkusatriðinu og vonandi hefur mér tekist að létta lund einhverra í færðinni í morgun.

Ég var 45 mínútur á hjólinu í vinnuna í morgun. Framan af voru allir stígar vel ruddir en þegar ég kom í Elliðaárdalinn versnaði í því og ég þurfti að teyma hjólið upp stokkinn. Restin af leiðinni var illa rudd og seinfær.

Ég er búinn að leggja grunninn að bestu harðsperrum sem hafa fundist í langan tíma, en ég var ekki enn laus við sperrurnar sem ég fékk á Taekwondo æfingunni á miðvikudaginn.

Ég verð 35 ára í vor. Stefnan er sett á að vera í mínu besta formi á þeim tímamótum. Þegar ég var 20 ára var ég í toppformi, 25 ára var ég með belg, 30 ára var belgurinn farinn en formið ekki komið. 35 verður formið komið aftur. Og ég er ekki að tala um hringlaga form eins og var vinsælt fyrir nokkrum árum.

Ég get ekki beðið eftir því að sækja börnin mín og fara með þau út í garð að byggja snjóhús.. nei snjókastala á eftir.

Only in America er stundum sagt þegar furðulegir hlutir sjást á neti eða í sjónvarpi.

Svona hlutir; og sjá hér líka eru hins vegar hlutir sem gerir Þjóðverja svo skemmtilega.

Þetta lítur svo sannarlega út fyrir að vera gaman.

Í fjármálastofnunum og víðar starfar hópur löglærðra manna við að finna glufur í lagabókstafnum svo hægt sé að fara á svig við lög og reglur; oftast í þeim tilgangi að græða pening.

Hugmyndaflug þeirra sem semja lögin er hinsvegar takmarkað og við skulum bara segja það - oftar en ekki eru það ekki björtustu kertin á tertunni sem láta okkur lýðinn kjósa sig til stjórnunarstarfa.

Það er ágætlega tekið á þeim vanda í Hitchhiker's Guide to the Galaxy:

The major problem — one of the major problems, for there are several — one of the many major problems with governing people is that of whom you get to do it; or rather of who manages to get people to let them do it to them.
To summarize: it is a well known fact that those people who most want to rule people are, ipso facto, those least suited to do it.
To summarize the summary: anyone who is capable of getting themselves made President should on no account be allowed to do the job.
To summarize the summary of the summary: people are a problem.

Lög ætti því að setja þannig að þau tilgreini hvað má, en ekki reyna að hafa hugmyndaflug í að reyna að banna alla mögulega hluti.

Ef að lögin leyfa það ekki - er það bannað.

Umferðarlögin myndu þá fá sem dæmi eftirfarandi upplyftingu:
Það er bannað að keyra yfir á rauðu -> Það má keyra yfir á grænu.
Það er bannað að fara hraðar en 90 -> Það má keyra á allt að 90

Þannig hefðu dóttur- og systurfélög Milestone aldrei orðið til og ekki geta lánað hverju öðru hring eftir hring, því engum á Alþingi hefði dottið sú fásinna í hug að semja lög sem leyfðu slíkt rugl.

Ég gaf konunni minni brjóstahaldara í tilefni konudagsins. Eldaði svo spari kjúklingaréttinn okkar.

Að öðru leyti var dagurinn nokkuð hefðbundinn. Held samt að ég hafi staðið mig vel.

Við leigðum okkur starfsmannafélagsbústaðinn um helgina og lágum í hamborgurum, lambalæri og heitum pottinum alla helgina.

Krakkarnir lágu á bakinu í pottinum og góndu á stjörnurnar á laugardagskvöldið, sáu stjörnuhrap, glampandi tunglskin og önduðu að sér fersku jöklalofti.

Life is good.

Þessi Svarthöfða pistill er skyldulesning.

Venjulegt fólk situr á veitingastað og borðar pasta. Á næsta borði situr auðmannafjölskylda í loðfeldum með perlufestar um hálsinn og borðar heilsteikt kobe-naut með sáldruðu gulli yfir og svolgrar í sig hundrað ára gamalt rauðvín. Auðmennirnir ákveða að hlaupa út án þess að borga. Þjóninn útskýrir fyrir öðrum á staðnum að reglurnar séu að ef einhver stingi af dreifist reikningurinn á alla hina. Fólk verði að standa saman! Þannig varð til hundrað þúsund króna pasta. Í ljós kemur svo að auðmennirnir eiga veitingastaðinn. En reglur eru reglur.

Ég veit ekki hvað menn héldu að þeir kæmust upp með að hækka rauðvín og bjór mikið áður en fólk dustaði rykið af bruggtækjunum.

Sala áfengis hefur ekki verið minni síðan í janúar 2006.

Samkvæmt dómi sem féll í gær lítur allt út fyrir að við séum að verða búin að greiða bílinn okkar.

Ef dómnum verður snúið í hæstarétti verðum við að dunda okkur við að borga af honum til 2017 og þá skuldum við enn 900 þúsund.

Eða við verðum farin af landi brott.

Hæstiréttur - þitt er valið.

Ekki það að mér finnist eitthvað leiðinlegt að hafa engan snjó og skafrenning - en hvar er eiginlega veturinn 2009-2010?

Explosm - Maðurinn sem gat setið hvar sem er:
Þetta er sjúklega fyndið!