- grettir.net

Fyrir rétt rúmum fimm árum gerðist þetta.

Í morgun fengum við bréf frá Leiksskólanum þar sem við erum látin vita af því að umrætt barn sé að byrja í skóla og við beðin að láta vita hvenær það ætli að hætta á leiksskólanum.

Litla stelpan mín er að byrja í grunnskóla! Þessi stelpa.

Hún er samt tilbúnari en foreldrarnir. Farin að lesa og hvaðeina.

Tíminn líður svo hratt að það er eins gott að nýta hvern dag vel með krökkunum. Það er ekki eins og maður geti spólað tilbaka þegar maður heldur að maður hafi meiri tíma.

Við hittumst á húsfundi á þriðjudaginn. Það var húsfundur númer tvö síðan við fluttum inn fyrir 6 árum. Yfirleitt hafa málin verið rædd óformlega á tröppum, í garði eða á gangstéttinni á leið í vinnu.

Nú stendur til að taka tré úr garðinum. Risastórt greni sem er farið að skyggja á sólina.

Það er kannski kominn tími til að dusta rykið af teikningunum af garðhúsinu?

Djöfull sá ég fína mynd í fyrra, Salt með Angelinu Jolie í aðalhlutverki.

Veit ekki af hverju mér datt það allt í einu í hug.

Síðasti pakki innihélt stelpu. Nú er það strákur. Það verður þá 3 - 3 á heimilinu.

Heppinn!

Um daginn var bankastjóri Landsbankans að væla yfir launum sínum, enda ekki nema skitin milljón á mánuði.
Nú kemur seðlabankastjóri og vælir (og kærir vinnuveitanda sinn, okkur) því hann er ekki með nema 1266 þúsund á mánuði.

Ég hélt að verð fyrir vöru réðist af framboði og eftirspurn?

Framboð af bankastjórum er örugglega töluvert meira en eftirspurnin, svo það væri nær að lækka launin.

Það virðist ekki skipta strætó máli hvort það er sól og blíða eða bölvuð ófærð. Alltaf skal keyrt í botni og halda áætlun.

Það er ekki eins og það myndi tefja áætlunina ef þeir keyrðu yfir einn og einn gangandi vegfaranda.

Í gær var ég að reyna að ná krökkunum út úr bílnum. Gangstéttarmegin er meters hár skafl, svo ég var götumegin. Yngsta var komin á handlegginn, drengurinn minn var kominn út og ég beið eftir miðjunni minni sem var að klöngrast út.

Strætóinn sem keyrir Háteigsveginn kemur þá aðvífandi, slær ekki af, slettir á okkur slabbi og munar engu að hann keyri utan í okkur, enda lagt báðum megin götunnar og hún þröng vegna snjóa.

Þetta er ekki í fyrsta sinn sem við höfum orðið fyrir barðinu á nefndum strætó. Í tvígang hafa til dæmis verið keyrðir speglar af bílum á okkar vegum. Í annað skipti vorum við að fá sófa sendan heim. Sendibílstjórinn var að reyna að komast að húsinu þegar strætó kemur aðvífandi. Og liggur á flautunni í næstum mínútu á meðan bíllinn var að reyna að bakka að húsinu.

Ég þori ekki að segja að bílstjórinn sé fífl eða í manndrápshugleiðingum og algerlega vanhæfur til að sinna akstri í þéttbýli. Ég gæti verið kærður fyrir þau ummæli, enda er í tísku hjá dómstólum að taka hart á því sem menn segja en ekki því sem menn gera.

Ofbeldismenn og fjárglæframenn virðast fá silkihanskana hjá kerfinu, svo manni er eiginlega skapi næst að fara á næstu stoppistöð, stíga um borð og berja karlhelvítið áður en hann drepur einhvern í götunni.
Sem er bara tímaspursmál hvenær gerist.

Ég hef sagt það áður og segi það aftur. Góðir nágrannar eru gulls í gildi. Þó maður ætti stærsta og fínasta húsið í götunni væri það einskis virði ef grannarnir væru ónýtir.

Fyrir jólin sögðum við hjónunum á efstu hæðinni að við ættum von á barni. Þau glöddust með okkur og grínuðust með það að við þyrftum nú að byggja við húsið eða kaupa af þeim bílskúrinn.

Granninn við hliðina bankaði upp á hjá okkur á aðfangadag með reyktan lax og jólakort sem hann hafði prentað á myndir af börnunum okkar og þeirra við leiki í garðinum í sumar.

Ég sat fastur á bumbunni ofan á ruðningi sem rutt hafði verið fyrir bílastæðin og reyndist Bmw-inum ofviða í hádeginu. Granninn á móti kom stökkvandi og ýtti mér út úr skaflinum.

Já. Það er gott að búa á Háteigsveginum.

Með nýja bílnum sem við keyptum um daginn fylgdu vetrardekk með nokkrum nöglum. Í morgun var eitt þeirra vindlítið og rúllaði ég því í Betra Grip og bað þá um að kíkja á það.

Einn naglinn var búinn að éta sig inn í dekkið og skemma það. Ég keypti því tvö dekk - naglalaus - og vona að afturdekkin tóri fram á vor. Árið byrjaði því á feitum reikningi frá dekkjaverkstæði.

Vonandi er þetta fail í byrjun árs ekki byrjunin á einhverju meira, heldur aðeins byrjunarörðuleikar.

Jólin á Háteigsveginum voru frábær eins og svo oft áður. Við vorum með okkar hefðbundna jólamat, kalkúnabringur með hvítlauks og dijon legi. Jólatréð sökk í gjöfum til barnanna og fengum við hjónin nokkrar skemmtilegar bækur.

Árið er búið að vera prýðilegt. Við höfum verið önnum kafin við að sinna börnunum, en Þórdís, sú yngsta var heima með okkur þar til hún komst á leikskóla í byrjun september og unir hún sér vel þar með stóru systir.
Hún er orðin altalandi og feikihress.

Þær systur labba með mér í leikskólann á hverjum morgni áður en ég hjóla í vinnuna. Einu sinni sótti ég þær á bíl og fékk skömm fyrir.

Elísabet var í ballet og fimleikum og er byrjuð að lesa. Hún ætlar að prófa að fara á Taekwondo æfingar eftir áramótin en sleppa ballett um stundarsakir. Það má ekki tala í Ballet. segir hún og er ekki skemmt.

Halldór tók rauða beltið fyrir jólin og stefnir á að verða yngsti iðkandinn á landinu með svarta beltið. Hann er kominn í landsliðið
í bardaga. Hann hefur tekið stökk í lestrinum, en lesblindan hefur verið að draga úr honum allan hraða hingað til.

Sumarið var algerlega frábært. Við ferðuðumst um allt land með og án tjaldvagns, gistum víða og sáum margt. Næsta sumar verður eitthvað rólegra því við eigum von á okkar fjórða barni.
Að því tilefni fórum við á stúfana og leituðum að stærri bíl. Við fundum einn flottan, VW Touran, 2004 módel, dísel. Frábær vagn, eyðir töluvert minna en bimminn sem stendur nú óhreyfður og safnar snjó. Blessaður kallinn.

Að lokum er hér ein mynd sem ég tók við morgunverðarborðið árla morguns í nóvember rétt áður en við komum okkur af stað í skóla, leikskóla og vinnu. Þarna er bananabrauð í morgunmat sem krakkarnir elska.

Gleðilegt ár kæra fjölskylda og vinir nær og fjær.

Ég er búinn að fá 3 tölvupósta í morgun hvar mér eru tilkynntar hækkanir í þjónustu við börnin mín.

12-13% hækkun á leikskólagjöldum, frístundastarfi og skólamáltíðum.

Að auki hefur:
- Jólasteikin hækkað um allt að 41% síðan í fyrra.
- Bensín hækkað um 11%
- Bankakostnaður um 7,5%
- Kortagjöld um 12,6%
- Kartöflur og kaffi hafa hækkað um 21-22%
- Lambakjöt um 20% (matvælaöryggið)
og svo mætti lengi telja

Eina sem virðist hafa lækkað eru raftæki og fatnaður.
Kannski af því að það er auðvelt að versla slíkt á netinu eða erlendis.


Þetta eru gögn sem þurfa að fylgja með í hið árlega launaviðtal.

Við erum búin að kaupa okkur nýjan "gamlan" bíl.

Hann heitir Volkswagen Touran, 2004 árgerðin. Hann tekur sjö manns og veitir víst ekki af. Hann er diesel og eyðir 6,5 - 7 innanbæjar sem er ansi nett miðað við það sem hinn bíllinn okkar er að eyða. Sá stendur nú og safnar snjó og bíður vorsins.

Ég er ansi ánægður með gripinn og það sem meira er, konan og börnin eru mjög ánægð.

Hjólið mitt stendur enn fyrir sínu, þó ég sé næstum 40 mínútur að hjóla í þessari skítafærð sem er búin að vera undanfarið..

Elísabet er fimm ára í dag.

Pabba hennar finnst hann vera orðinn ævagamall. Kannski er það af því að hér voru 20 börn í heimsókn að borða sykur.

Ég er grasekkill flest kvöld núna á meðan konan er í verkefnavinnu út af skólanum.

Það er nokkuð frjálslegur matur þegar svo er. Við gerum yfirleitt bara grjónagraut, steiktan fisk eða hvað annað sem dettur úr frystinum. Í kvöld gerðum við kubbasteik. Hún er þannig að maður setur súpukjöt í eldfast mót, saltar og piprar og eldar í klukkutíma. Þetta borðar maður svo með grjónum og sósu eftir smekk.

Fyrst ég var hvort sem er búinn að hita ofninn ákvað ég að henda í tvö bananabrauð í leiðinni. Krakkarnir elska bananabrauð.

Eftir matinn gekk ég frá, setti rúmfötin í þurrkarann, baðaði grísina og áður en ég vissi af var bananabrauðið búið að vera í 80 mínútur í ofninum í stað 40.

Ég verð að markaðssetja þetta sem bananakex í fyrramálið fyrir börnunum, ef þetta er þá ætt.

Það er ekki hægt að segja að það sé búin að vera lognmolla hjá okkur á þessu hausti.

Ég og drengurinn minn tókum beltapróf í gær í Taekwondo eftir strangar æfingar undanfarnar vikur og náðum báðir með glæsibrag. Hann tók rauða beltið ásamt þremur öðrum og nú byrjar hann að safna þremur svörtum röndum áður en hann getur farið í svarta beltið! Hann er 9 ára.
Ég náði því appelsínugula og er fjórum gráðum á eftir honum, svo hann sýnir mér hvernig á að gera.

Við eigum von á öðru barni :) Áætlaður fæðingardagur er 3. júní.

Þegar við spurðum börnin hvar við ættum að setja nýja barnið stóð ekki á svarinu hjá stóru systur: "Við kaupum bara nýtt rúm.."

Ætli við hjónin endum ekki bara í stofusófanum?

Margrét skildi eftir brúsa af lopasápu í sturtunni.

Ætli það sé ekki kominn tími til að snyrta bringuhárin.