- grettir.net

Með reglulegu millibili kemur upp á yfirborðið umræðan um erlendu lánin sem bankarnir bjóða upp á. Aldrei virðist sú umræða vera jákvæð. Í fréttum af slíkum lánum er gjarnan að finna orð eins og gengisáhætta, gengisnæmni, gengishrun og það nýjasta er nú gengistryggð lán.

Ég get ekki annað séð, eftir að hafa reynt bæði erlent og innlent lán, að áhættan sé töluvert meiri á innlendu láni. Ofan á innlenda lánið bætast nefnilega verðbætur.

Tökum dæmi um 4ra milljón króna lán til 40 ára:

Erlent lán (dollar, evra, franki, yen), jafnar afborganir
Byrjar í 26-27 þúsund á mánuði og endar í rúmum 9 þúsundum (og hvers virði verður 9000 kall eftir 40 ár? Hann verður örugglega í klinki).
Heildarendurgreiðsla 8.760.817 kr.

Í íslenskum krónum, jafnar greiðslur miðað við 3% verðbólgu:
Byrjar í 20 þúsund á mánuði og endar í 70 þúsundum.
Heildarendurgreiðsla 18.102.657 kr.

Bíddu, var ekki verið að tala um að erlendu lánin væru svo sveiflukennd og mikil áhætta tekin?

Dæmið lítur reyndar aðeins betur út fyrir innlenda lánið ef valdar eru jafnar afborganir, en heildarendurgreiðslan er engu að síður 14.216.390 kr.

Nú má gengið hrynja ansi mikið til að éta upp þennan mun. Og verðbólgan þarf ekki að fara nema upp í 5% til að heildarendurgreiðslan fari í tæpar 30 milljónir.

Fyrir þá sem langar að leika sér með tölurnar þá er reiknivél landsbankans hér og er sú sem ég notaði til að fá tölurnar að ofan.

Staðreyndin er nefnilega sú að ef gengið fellur og erlendu lánin hækka, þá hækkar verðbólgan einnig og maður er hvort sem er í vondum málum. Í verri málum vil ég meina ef maður er með innlent lán á bakinu.

Hvers vegna er þá öll þessi neikvæða umræða um erlend lán? Jú, peningarnir okkar færast úr landi, það er slæmt og seðlabankastjórar og aðrir reyna iðulega að vekja upp samviskubit hjá hinum almenna borgara að hann sé valdur að miklum viðskiptahalla, þenslu í hagkerfinu og hvað þetta bobloblaw þýðir allt saman.

En hvert fara peningarnir sem við notum til að borga innlendu lánin? Inn á bankareikning hjá eigendum bankanna og þaðan til útlanda í aðrar fjárfestingar, einkaþotur, penthouse íbúðir, skútur og skuldabréf erlendis.
Og með verðtryggingu er það tryggt að margföld sú upphæð sem almenningur fær að láni flyst til útlanda.

Hver er vondi kallinn?

Ég gæti alveg vanist því að vera heimavinnandi.
Henda í þvottavél, hanga á netinu, hengja upp, glápa á sjónvarp, knúsa dóttur mína, fara í göngutúr.

Á eftir er ég að fara út á Miklatún að leika mér með fjarstýrðan bíl með drengnum mínum. Það verður erfitt að toppa það.

Nú er sumarið loksins komið. Veturinn kvaddi með eldglæringum.

Ég nefndi það um daginn hversu mikið netmiðlarnir hefðu versnað með þessum "blogga frétt" fídus. Ekki var til dæmis hægt að fylgjast með fréttum af stórbruna í gær án þess að eiga á hættu að brenna einnig glæruna úr augunum af lestri heimskulegra tilsvara.

Tökum dæmi:
Breytir borg um svip -til hins betra
Eldsvoði og uppbiggingartækifæri fyrir landsbiggðina!
Rífum gömul hús í forvarnaskyni


Gömlu húsin í miðbænum gera miðbæinn að því sem hann er. Ef menn vilja ekki gömul hús fyrir augunum, þá er verið að byggja í Kópavogi. Hypjið ykkur þangað.

Það liggur við að maður taki Frjálslynda flokkinn á þetta: Miðbær fyrir miðbæinga

Það liggur við. Seint kem ég til með að taka þá til fyrirmyndar.

Án þess að ég ætli að gera lítið úr þeim hörmungum sem dundu á Virginíu fylki í gær þegar einn klikkhaus drap rúmlega 30 manns, þá langar mig að benda á eitt í frétt á mbl þar sem fyrirsögnin er: Lög um skotvopnaeign í Virginíu ein þau vægustu í Bandaríkjunum

Í fréttinni segir svo:
Brady-samtökin, sem berjast fyrir hertum reglum um skotvopnaeign í Bandaríkjunum, gefa Virginíu einkunnina C mínus, á skalanum A til F, fyrir hversu öflug skotvopnalöggjöfin þar er. 32 af 50 ríkjum Bandaríkjanna fá D eða F í einkunn hjá samtökunum.

Samkvæmt Brady er Virginía því í topp 18. Hvernig er löggjöfin þá ein sú vægasta?
Hún er ábyggilega léleg eins og allstaðar í BNA, en ekki með þeim vægustu.

En bandarískt samfélag er búið að sýna það og sanna að það hefur ekkert við vopn að gera.

Ég hef því samið vopnalöggjöf þeim til handa og birti hana hér með:

Vopnalöggjöf Bandaríkjanna
1) Engin manneskja, hvernig sem hún er á litinn, má eiga eða hafa undir höndum öflugri byssu en vatnsbyssu.

2) Byssuleyfi: Sjá reglu 1.

3) Veiðileyfi: Eingöngu má veiða með berum höndum eða vasahníf. Sjá reglu 1.

4) Réttur til sjálfsvarnar.
Engin manneskja þarf á byssu að halda þar sem engin manneskja getur ráðist á hana með byssu. Sjá reglu 1. Lærðu Júdó.

5) Réttur til varnar íbúðarhúsnæðis, lóðar eða annara eigna.
Eingöngu má verjast innbrotsþjófum með bareflum sem til eru á heimilinu hverju sinni. Barefli geta verið af ýmsu tagi, kúbein, kökukefli, golfkylfur og auðvitað berar hendur. Í flestum tilfellum nægir að vakna og fara á stjá. Flestum innbrotsþjófum nægir að húsráðandi sé vakandi til að hafa sig á brott.
Ágangi á lóð ber að verjast með kjaftbrúki. Í flestum tilfellum er um að ræða unglinga sem nenna ekki að krækja fyrir lóðina og stytta sér leið. Nægir oft að setja girðingu við lóðamörkin. Undir engum kringumstæðum skal skjóta unglinga sem stytta sér leið yfir lóðina. Sjá reglu 1.

6) Réttur lögreglu til vopnaburðar.
Lögreglu nægir táragas og nokkrir tímar hjá einkaþjálfara til að ráða niðurlögum flestra glæpamanna, því enginn þeirra er vopnaður samkæmt nýjum vopnalögum. Sjá reglu 1.
Ekki er tekin gild afsökun um að lögreglumaðurinn hafi verið of feitur og ekki nennt að elta þann grunaða og því neyðst til að skjóta án þess að spyrja spurninga.

Nú líst mér ekki á blikuna. Setti sumardekkin undir fyrir rúmri viku og nú snjóar hérna á Lynghálsinum.

Ég er veðurtepptur.

Fórum í Perluna á laugardaginn að fagna 75 ára afmæli tengdaömmu minnar.

Á leiðinni upp stigann datt drengurinn minn á andlitið og fékk gat á augabrúnina. Það blæddi einhver lifandis ósköp og var því lítið annað að gera en að drífa piltinn á slysadeildina þar sem hann sagði Ef þú stingur mig, þá grenja ég eins hátt og ég get!

Sem hann gerði.

Klukkutíma síðar og þremur saumsporum gátum við hafið borðhald.

Maturinn var excellent.

Alveg merkilegt hvað menn fá mikið kikk út úr því að eyðileggja fyrir öðrum.

Nú er það þannig að þessi mynd er tekin beint fyrir framan íbúðina mína að Framnesvegi og því hefði minn bíll hæglega geta orðið fyrir barðinu á þeim heiladauða er ráfaði þarna um og eyðilagði fyrir saklausum borgurum.

Nú er það svo að þegar skemmt er fyrir venjulegu fólki eða frá því stolið, þá verður venjulegt fólk að vinna fyrir tjóninu. Heill vinnudagur eða tveir gætu því auðveldlega farið til spillis til að borga fyrir nýjan spegil. Eða vika, eftir því hvað menn eiga dýra bíla sem þeir hafa ekki efni á.

Þarna eru því tugir vinnudaga sem fara til spillis, vöruskipti við útlönd verða óhagstæð sem nemur verðmæti nýrra spegla og þannig mætti lengi telja.
Svona skemmdarverkamenn ætti því tvímælalaust að hýða opinberlega.

Jafnréttið er nú ekki komið lengra en svo að ég var spurður að því áðan hvort ég væri að passa þegar ég var einn heima með dóttur minni.

Ég svaraði því til að ég væri heima, já, og dóttir mín líka og var þá spurður hvort ég yrði að passa í allan dag. Sneiðin komst ekki til skila.

Ég sé það að þetta eru mistök hjá mér að líta á það sem sjálfsagðan hlut að ég sé heima þegar konan er í skólanum. Auðvitað á ég að rukka fyrir að "passa" mitt eigið barn. Ég gæti haft ágætt upp úr þessu. Aukalega verður rukkað ef dóttirin skítur og ef ég þarf að setja hana í vagninn og fara í göngutúr. Álag verður rukkað ef hún grenjar og ef ég þarf að setja föt af henni í þvottavél.

Þetta eru allt hlutir sem ég geri ókeypis í dag, en nú verður breyting á.
Ég á eftir að stórgræða.

Á Páskadag fórum við fjölskyldan í gönguferð.
Við gengum frá Háteigsvegi, yfir Öskjuhlíðina, yfir í Nauthólsvík, yfir Fossvoginn, inn í Kópavog þar sem við tókum strætó niður fyrir Arnarnesið. Þaðan gengum við svo í Garðabæinn og komum tímanlega í kaffi hjá tengdó.

Eins og Íslandi sæmir fengum við sól, rigningu, rok, logn og smá slyddu.

Á mánudag röltum við svo í Perluna á geisladiska markaðinn. Þegar við vorum lögð af stað sagði sá fimm ára: Ég nenni ekki að labba aftur í Garðabæ!

Í dag má ekki hafa gaman.

Yngsta systir mín var fermd í gær (til hamingju elskan) og fór ég til kirkju. Þetta var alveg jafn leiðinlegt og mig minnti og ég gleymdi iPodinum. Kirkjusókn er fín fyrir þá sem eiga erfitt með svefn.

En það var gaman að hitta stórfjölskylduna. Nú þegar við erum öll fermd systkinin verðum við ættingjarnir að finna aðrar leiðir til að hittast - ættarmót eða grillveislu eða eitthvað slíkt. Með bjór og rauðvíni. Það verður alvöru.

Maður þarf að drífa sig á nokkur kvöldnámskeið til að skilja þetta bull sem greiningardeildir bankanna nota sem hræðsluáróður á sauðsvartan almúgann.

Á hvaða "flugi" er hagkerfið? Einu breytingarnar sem ég sé eru þessir svimandi háu stýrivextir sem Dabbi hefur komið á í Seðlabankanum og prumpið sem kemur út um trantinn á honum reglulega á blaðamannafundum.
"Þegar Davíð talar, þá hlusta menn.." las ég einhversstaðar og það er vissulega rétt. Maður hlustar og hugsar Hvað er málið með þennan gaur? Ætlar hann ekki að fara að hætta að tala?

Nú tala bankarnir um að líkurnar á "mjúkri lendingu" hafi aukist þegar Hafnfirðingar kusu gegn stækkun álvers. Hver þarf á "lendingu" að halda? Leggjum niður Seðlabankann og íslensku krónuna, losum okkur þannig við Davíð og okurvexti og verðbólgu á einu bretti. Hvernig væri að kjósa um það? Það væri íbúalýðræði að mínu skapi.

Ég held að íbúar í Hafnarfirði ættu að láta það vera sitt næsta verk að kjósa í burtu þetta Vallarhverfi. Það er meiri sjónmengun að því en nokkru álveri og ekki eru álver nú fögur.
Næsta verk væri væntanlega að kjósa bæjarstjórn sem getur tekið ákvarðanir upp á eigin spýtur.

Fyrir tveimur mánuðum hættum við að borga Stöð 2. Ákváðum að prófa hvernig lífið og tilveran gengi án þess að fá matreiddar bíómyndir á Stöð 2 Bíó, X-Factor og alls þess sem sú áskrift hefur upp á að bjóða.

Við komumst að því að Skjár einn býður upp á fjölmarga fína þætti. Nokkra ömurlega raunveruleikaþætti líka, en maður reynir að sneiða hjá þess háttar heilaskemmandi efni.
Við fórum líka að horfa á Sirkus, því þar var einn og einn þáttur sem horfandi var á.

Um daginn las ég að áhorf á Sirkus færi hríðlækkandi. Skýringin væntanlega sú að nýlega var Sirkus lokað fyrir þeim sem ekki greiða áskrift að Stöð 2.

Nú hefur áskriftin hækkað svo um munar. Góð leið til að lokka mann í áskrift aftur, eða hitt þó heldur.

Fyrir utan þessa hækkun, þá hefur dagskráin sjaldan eða aldrei verið lélegri. Það þarf eitthvað stórkostlegt að breytast svo ég greiði heimsendan gíróseðilinn.